Koliko često ste nervozni i mislite da vam treba neki od lijekova za smirenje ?
Nikad
Rijetko
Često
Uvijek

APSCES

Pretraga simptoma » Koža

 

Apsces (abscessus) je infekcija koja se ispoljava kao lokalizovana i jasno ograničena kolekcija (šupljina) ispunjena gnojem (pus), tj. mešavinom nekrobiotičnog detritusa, bakterija, izumrlih ćelija, leukocita i transudirane tečnosti. Stvaranje gnojne kolekcije je uvijek posljedica infekcije.
 
Koji infektivni uzročnici najčešće dovode do apscesa?
Apsces je najčešće izazvan tzv. piogenim bakterijama (Stafilokok, E. coli). Nekada se mogu naći i mješovite infekcijesa prisustvom anaeroba (bakteroidi, anaerobni streptokok).Oko formiranog apscesa postoji kapsula (piogena mebrana). Ona predstavlja prepreku za bakterijsku migracijuu okolno tkivo, ali istovremeno spriječava i prodiranje antibiotika u samu apscesnu šupljinu.
 
Koje vrste apscesa se najčešće sreću?
Posttraumatski apscesi su posljedica prisustva stranih tijela, veće količine devitalizovanog nekrotičnog tkiva i krvnih ugrušaka. Anorektalni apsces nastaje na bazi upale analnih kripti koje se komplikuju pojavom fistule ka perianalnom i perirektalnom tkivu. Često se nailazi na jatrogene, postinjekcione apscese, čija je najčešća lokalizacija u glutealnom predelu. Posebna grupa apscesnih kolekcija nalazi se u visceralnim prostorima i oko pojedinih organa i može nastati nakon povreda unutrašnjih organa, kao komplikacija prethodnih operativnih zahvata.
 
Koji su simptomi apscesa?
Simptomi i znacipovršnih apscesa se u početku ispoljavaju otokom, bolom i crvenilom i teško ih je razlikovati od početne flegmone. U daljem toku koža postaje lividna i istanjena, a palpacijom sa dva prsta može se izazvati fenomen fluktuacije. U ovoj fazi “zrelog” apscesa takođe je moguće izvršiti punkciju širokom iglom.
Za tačku punkcije ili incizije kod površnih apscesa bira se najizbočenije mesto, gde je fluktuacija najviše izražena. Uzorak tečnosti dobijene punkcijom šalje se na bakteriološki pregled.
 
U čemu se sastoji liječenje apscesa?
Liječenje se sastoji u inciziji (rasijecanju) apscesa, evakuaciji sadržaja i drenaži apscesne šupljine (“ubi pus ibi evacuo”). Prije incizije apscesa neophodno je dati lokalnu anesteziju. Infiltrativna anestezija se ne primjenjuje zbog mogućnosti rasijavanja infektivnog procesa. U zavisnosti od lokalizacije apscesa, u primjeni su pojedini oblici sprovodne anestezije ili opšta anestezija. Kod dobro učinjene incizije i drenaže apscesne šupljine nije potrebna terapija antibioticima, izuzev u slučajevima izraženog inflamatornog procesa na mekom tkivu u okolini apscesa.