Klinički znakovi dijabetesa su odraz biohemijskih poremećaja nastalih uslijed apsolutnog ili relativnog nedostatka inzulina. Oni su prvenstveno posljedica poremećaja metabolizma glukoze ali i poremećaja u metabolizmu masti i bjelančevina.

Klinički znaci se nalaze u oko 85% bolesnika sa dijabetesom, dok kod 15% uopšte nedostaju ili nisu dovoljno izraženi.

 

 

Ovaj znak se nalazi kod oko 70% bolesnika. Posebno treba obratiti pažnju na noćno mokrenje kod djece kod kojih je dijagnostikovana eneuresis nokturna, a može biti zapravo riječ o dijabetesu. U odraslih osoba infekcije urinarnog trakta i hipertrofija prostate mogu biti praćene izlučivanjem veće količine urina i poremećajima u mokrenju, ali i u ovim slučajevim atreba posumnjati na dijabetes.

 

 

Pojačano izmokravanje povlači sa sobom dehidraciju organizma i prva reakcija je pojačana žeđ. Dijabetičari piju velike količine tečnosti, naročito djeca.

 

 

U dijabetičara je povećan apetit i taj znak nalazimo kod polovine bolesnika. Pojačana glad je rezultat negativnog bilansa glukoze i nesposobnosti tkiva da metabolišu glukozu što ima uticaj na hipotalamus gdje se nalazi centar za glad. U nekim slučajevima (kod neregulisanog dijabetesa) uslijed gastričkih poremećaja može se javiti gubitak apetita i povraćanje.

 

 

Uslijed nedostatka inzulina ubrzana je glikoneogeneza koja dovodi do razaranja i gubitka mišićne mase. Dolazi i do smanjenja količine masnog tkiva.

Bitno je spomenuti da je održavanje tjelesne težine približno idealnoj najznačajniji klinički znak uspješnog liječenja dijabetesa.

 

 

Smanjenje fizičke snage, tromost, nezainteresovanost ili nemogućnost obavljanja fizičkog ili psihičkog rada su nalazi koje, povremeno ili stalno, u manjoj ili većoj mjeri, viđamo kod dijabetičara. Znaci su opštih metaboličkih poremećaja, naročito u proizvodnji energije.

 

Ovo su znaci dehidracije i većina bolesnika ih zapaža prije svih drugih znakova (suve usne, usna duplja i jezik). Opisan je i znak zamućenja vida uslijed izvjesne dehidratacije očnih jabučica, koji se brzo povlači poslije regulacije dijabetesa. Kod jedne trećine bolesnika je prisutan i svrab kože. Kod odraslih dijabetičara se može vidjeti crvenilo lica s nenormalnom reakcijom na fizičke i psihičke nadražaje što je ujedno i pokazatelj početnih organskih i funkcionalnih poremećaja kapilara kože.

 

 

Znak je neregulisanog dijabetesa.

 

I pored mnogobrojnih kliničkih znakova u dijabetesu, u oko 15% bolesnika, i pored metaboličkih promjena, nema nikakvih kliničkih znakova i ove se osobe osjećaju zdravim – bar u početku bolesti.